| Fundacja |
|
|
|
|
Dobra kultury sa autentycznymi świadectwami naszego wspólnego dziedzictwa. Jego ochrona wymaga trwałego zaangażowania wielu podmiotów i srodków. Fundacja DOBRO KULTURY aktywnie chroni architektoniczne, krajobrazowe, archeologiczne oraz ruchome dobra kultury europejskiej. W centrum naszego zainteresowania znajdują się przy tym zarówno pojedyncze przedmioty, jak i kompleksy zabytkowe, obiekty wpisane w krajobraz miejski i wiejski. Dziedzictwo kulturowe jest dla Fundacji DOBRO KULTURY ważnym czynnikiem tworzącym tożsamość narodową i europejską. Pozwala ono na lepsze zrozumienie tego, co nam obce, pokonanie tego, co nas dzieli i podkreślenie tego, co nas łączy. Dobra kultury są nie tylko materialnymi świadkami minionych epok. Są one również cennym kapitałem kulturowym, który pomaga kształtować teraźniejszość i przyszłość. Dlatego Fundacja DOBRO KULTURY ściśle współpracuje z właścicielami zabytków, konserwatorami oraz władzami lokalnymi w celu tworzenia dynamicznych strategii ochrony dziedzictwa kulturowego. Fundacja DOBRO KULTURY realizuje swoje cele poprzez opracowywanie, koordynacje i wspieranie projektów głównie w nastepujących obszarach:
DOBRO KULTURY jest jedną z nielicznych organizacji pozarządowych działających na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce i pierwszą fundacją o tym profilu w regionie Odry. Naszym zaszczytnym obowiązkiem jest zatem zachęcanie mieszkańców pogranicza polsko-niemieckiego do angażowania się w opiekę nad lokalną spuścizną kulturową, co prowadzi do wzmacniania więzi międzyludzkich i rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. Do grona fundatorów należą młodzi naukowcy i praktycy specjalizujący się w nastepujących dziedzinach: archeologia, historia, urbanistyka, językoznawstwo, geografia, architektura krajobrazu, muzeologia, prawo i ekonomia. Nasze różnorodne kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe sprawiają, iż chronimy dobra kultury w sposób innowacyjny i zrównoważony. Fundację DOBRO KULTURY tworzy grupa osób narodowości polskiej, niemieckiej i holenderskiej. Jest to dowód na potwierdzenie tezy, ze ochrona europejskich dóbr kultury nie zna granic. |


